Julia Zigiotti zagrała w Monachium świetny mecz (Fot. Mathias Bergeld)

Zdarzają się w sporcie porażki bezdyskusyjne, po których rywal nie pozostawia nam najmniejszych wątpliwości co do tego, kto bardziej zasłużył na zwycięstwo. Zdarzają się jednak i takie, gdy doskonale zdajemy sobie sprawę, że sukces był na wyciągnięcie ręki, a pozbawiło go nas … w zasadzie nie wiadomo co. Może była to jedna, decydująca niekorzystna decyzja sędziowska, może jeden przypadkowy rykoszet, może jeden fenomenalny strzał rywalek, a może po prostu brak szczęścia. Niestety, często to właśnie takie porażki bolą najbardziej, o czym w tym tygodniu na swojej skórze przekonali się obaj przedstawiciele Damallsvenskan w tegorocznej Lidze Mistrzyń. Zarówno Piteå, jak i Göteborg stoczyli niezwykle wyrównane boje z wyżej rozstawionymi przeciwniczkami, ale po ostatnim gwizdku to rywalki z Danii i Niemiec mogły cieszyć się z awansu do kolejnej fazy rozgrywek. Nam pozostała natomiast duma z postawy mistrzyń oraz wicemistrzyń Szwecji, poczucie dobrze wykonanego zadania, a także 1,5 punktu do rankingu krajowego, które w obliczu nadchodzącej coraz większymi krokami reformy europejskich pucharów należy mocno szanować. Dobre i to, choć nie ma wątpliwości, że z taką grą można było w tych dwumeczach osiągnąć jeszcze więcej.

Na pierwszy ogień poszły piłkarki z Göteborga, które pomimo mocno pechowej porażki z monachijskim Bayernem na Gamla Ullevi, w rewanżu wcale nie zamierzały poddawać się bez walki. Do nieobecnych Pauline Hammarlund i Emmy Berglund dołączyła jeszcze Julia Roddar, ale trener Marcus Lantz gorąco wierzył, że nawet w obliczu takich ubytków kadrowych, w Bawarii straty można odrobić. I naprawdę niewiele brakowało do tego, aby się w swoich ocenach nie pomylił. W pierwszej połowie oglądaliśmy raczej wyrównane spotkanie, z delikatną przewagą pozycyjną wicemistrzyń Niemiec. Największe zamieszanie pod bramką Loes Geurts sprokurowały jednak same zawodniczki z Göteborga, a konkretniej Taylor Leach, która podczas próby interwencji omal nie pokonała własnej bramkarki. Defensywę KGFC próbowały rozerwać a to Dallmann, a to Islacker, ale ich ataki nie przynosiły gospodyniom oczekiwanych korzyści. Obraz gry nie zmienił się specjalnie po przerwie, choć dało się zauważyć, że przyjezdne coraz częściej i z udziałem coraz większej liczby zawodniczek zaczęły zapuszczać się pod bramkę Laury Benkarth. Ich akcje stosunkowo często napędzały grane na milimetry przez Elin Rubensson lub Julię Zigiotti długie podania, a szybka i dynamiczna Rebecka Blomqvist raz po raz wprowadzała popłoch w poczynania mało zwrotnych stoperek z Monachium. Taktyka ta skutkowała coraz większą liczbą stałych fragmentów gry, a one z kolei już bezpośrednio przekładały się na okazje do pokonania Benkarth. Jedną z nich, na dokładnie dziesięć minut przed końcem regulaminowego czasu gry, udało się wreszcie wykorzystać, a gol Blomqvist jeszcze bardziej zdenerwował czujące się coraz bardziej niepewnie piłkarki Bayernu, którym w przeszłości zdarzało się już przecież odpadać z Ligi Mistrzyń na tak wczesnym etapie. Wprawdzie chwilę później poprzeczkę bramki Geurts obiła jeszcze Magull, ale ostatnie sekundy to już przede wszystkim chyba nawet trochę zbyt rozpaczliwa defensywa drużyny, która jeszcze przed chwilą nie ukrywała, że jej celem na ten sezon europejskich pucharów jest finał w Wiedniu. Cel ten podopieczne trenera Scheuera wciąż mogą oczywiście zrealizować, ale pierwsza przeszkoda, którą na swojej drodze napotkały, okazała się niezwykle wymagająca. I tylko trochę szkoda, że tak duży wpływ na końcowy wynik dwumeczu miały mocno kontrowersyjne decyzje czeskiej sędzi podczas meczu na Gamla Ullevi.

Szczęścia po swojej stronie ewidentnie nie miały także debiutujące na europejskiej scenie zawodniczki z Piteå, które pożegnały się z rozgrywkami, choć w obu spotkaniach absolutnie nie były zespołem gorszym od duńskiego Brøndby. Podobnie jak w przypadku Göteborga, także i podopiecznym Stellana Calrssona do awansu zabrakło zaledwie jednego gola, a okazji na jego zdobycie nie brakowało ani wczoraj, ani przed dwoma tygodniami na LF Arenie. Doskonale dysponowana w całym dwumeczu była jednak bramkarka mistrzyń Danii Katrine Abel, która przez ponad 180 minut (wliczając w to czas doliczony) ani razu nie dała się pokonać. Sposób na nią znalazła dopiero June Pedersen, ale sprytnie wykonany rzut rożny pozwolił jedynie zespołowi z Norrbotten godnie pożegnać się z Europą. Podczas niesamowicie nerwowej końcówki, gola na wagę awansu Piteå do 1/8 finału próbowały jeszcze zdobyć Ellen Löfqvist oraz Madelen Janogy, ale żadnej z nich nie udało się wepchnąć futbolówki do siatki zespołu z Kopenhagi. Debiutu na międzynarodowej arenie w Norrbotten z pewnością wstydzić się nie muszą, ale po tak rozegranym dwumeczu, który zakończył się takim wynikiem, nie sposób nie mówić o niedosycie. Bo w Piteå naprawdę nie zasłużyli na to, aby ich przygoda z Ligą Mistrzyń trwała tak krótko. Reformo, przybywaj jak najszybciej, gdyż obecny format teoretycznie najważniejszych europejskich rozgrywek piłkarskich jest na chwilę obecną jednym, wielkim żartem.

Komplet wyników:

Bayern – Göteborg 0-1 (Blomqvist 80.)

Brøndby – Piteå 1-1 (Sørensen 72. – Abel 88. (s))

Stina Blackstenius póki co nie zalicza obecnego sezonu do udanych (Fot. Bildbyrån)

Gdyby przeprowadzić ankietę polegającą na wskazaniu dwóch największych rozczarowań Damallsvenskan w sezonie 2019, nie ma wątpliwości, że większość z was wytypowałaby Linköping oraz Djurgården. Już jutro, bezpośrednie starcie tych właśnie zespołów zainauguruje 19. kolejkę ligowych zmagań i pewne w zasadzie jest tylko jedno: tym razem ktoś musi zdobyć tu punkty. Gdyby wierzyć niepisanej zasadzie, że w takich sytuacjach zazwyczaj zwycięża drużyna bardziej zdeterminowana, faworytek należałoby upatrywać w sztokholmiankach. To im, ze względu na niezwykle trudną sytuację w tabeli, na wywalczeniu trzech punktów zależeć powinno zdecydowanie bardziej. Wiemy, że defensywa Djurgården przyjedzie do Östergötland osłabiona brakiem Portii Boakye, ale na przykład Fanny Lång udowadniała już, że może stanowić naprawdę godne zastępstwo dla reprezentantki Ghany. Trochę optymizmu w serca fanów ze stolicy wlały także dwa ostatnie mecze ligowe, bo choć w żadnym z nich nie udało się sięgnąć po pełną pulę, to wydaje się, że trener Fondin wreszcie znalazł najbardziej optymalne ustawienie ofensywnego tercetu Schough – Jalkerud – Chukwudi. Pozytywnych sygnałów płynących z zielonej murawy na próżno wyczekują za to sympatycy Linköping, gdyż w drużynie trzykrotnych mistrzyń Szwecji na swoim poziomie grają w zasadzie tylko Holmgren, Maanum oraz Lina Hurtig. Mające ogromne doświadczenie nie tylko ze szwedzkich boisk ligowych piłkarki pokroju Larsson czy Blackstenius prędzej czy później muszą się jednak odblokować i chyba nic i nikt (no, z wyjątkiem Jennifer Pelley) nie stoi na przeszkodzie, aby nastąpiło to już jutro.

Równie ważny w kontekście sytuacji w dolnej części tabeli mecz rozegrany zostanie w Malmö. Niepokonane od sześciu spotkań (biorąc pod uwagę wszystkie rozgrywki) piłkarki Limhamn Bunkeflo podejmą na własnym obiekcie wciąż niepewne utrzymania Växjö. Rozpędzone gospodynie naprawdę mają o co grać, gdyż wiele wskazuje na to, że po Nowym Roku klub ze stolicy Skanii czeka prawdziwa rewolucja. Perspektywa przenosin do centrum miasta, fuzji z Malmö FF oraz budżetu na poziomie ośmiu milionów koron (docelowo ma być do nawet siedemnaście milionów) z pewnością działa na wyobraźnię, ale najpierw trzeba jeszcze w sportowy sposób wywalczyć sobie pozostanie w gronie dwunastu najlepszych drużyn w kraju. Teoretycznie, borykające się z ogromnymi problemami kadrowymi Växjö wydaje się dla podopiecznych Renée Slegers wymarzonym rywalem i to nawet w sytuacji, gdyby gotowa do gry była już Jennie Nordin. Z drugiej jednak strony, całkiem realna jest sytuacja, w której przyjezdne będą potrzebowały jednego punktu przywiezionego z Limhamn, aby jeszcze przed przerwą reprezentacyjną ostatecznie przyklepać kwestię utrzymania w Damallsvenskan, więc o ich motywację także możemy być spokojni. A pojedynki dwóch zmotywowanych drużyn to coś, co nie od dziś jest solą futbolu nie tylko w szwedzkim wydaniu.

Najbliższy weekend to także trzy potyczki, które mogą (lecz nie muszą) mocno zamieszać nam w walce o medale i puchary. Do zajmującego w przejściowej tabeli trzecią lokatę Göteborga przyjeżdża wicelider z Vittsjö, czwarte Kristianstad podejmie szóste Piteå, a śniąca swój piękny, letnio-jesienny sen Eskilstuna wybierze się na gorący teren nieobliczalnego beniaminka z Örebro. Nie będzie wielkim odkryciem fakt, że w tych starciach możliwe jest absolutnie wszystko, a to z kolei sprawia, że z tym większym zaciekawieniem wyczekujemy pierwszego gwizdka na wspomnianych tu trzech stadionach. Czy po kilku meczach bez zdobyczy bramkowej Rebecka Blomqvist wreszcie trafi do siatki? Czy Loreta Kullashi z Felicią Rogic w derbach będą równie skuteczne, co w ostatnich tygodniach? Czy stałe fragmenty gry ponownie okażą się może nie tajną, ale najbardziej efektywną bronią Piteå i Eskilstuny? Czy Liga Mistrzyń za rok zawita do najsłynniejszej piłkarskiej wsi? Cóż, akurat na to ostatnie pytanie odpowiedź poznamy zapewne za miesiąc, ale niedziela może nas do niej bardzo przybliżyć. Jedynym stadionem, na którym w najbliższej serii spotkań nie spodziewamy się wyrównanego meczu, jest obiekt w Varbergu, gdzie ostatnia w tabeli Kungsbacka zmierzy się z liderem z Rosengård. Tutaj jednak ważyć będą się losy indywidualnych trofeów, a Anna Anvegård oraz Jelena Cankovic staną przed szansą, aby po weekendzie znaleźć się na szczycie odpowiednio klasyfikacji strzelczyń i asystentek.

Zestaw par 19. kolejki:

18. kolejka w liczbach:

Gole: 24  (średnia 4.00 / mecz)

Rzuty karne: 3  (wszystkie wykorzystane)

Żółte kartki: 9

Czerwone kartki: 1

Najwyższa frekwencja: 1 748  (Piteå – Linköping)

Najniższa frekwencja: 212  (Limhamn Bunkeflo – Kristianstad)

Najszybszy gol: Pernilla Milton (Kungsbacka) – 13. minuta (vs. Växjö)

Najpóźniejszy gol: Heidi Kollanen (Örebro) – 90. minuta (vs. Rosengård)

Piłkarka kolejki: Elin Rubensson (Göteborg)

Bramka kolejki: Anna Anvegård (Rosengård)

Jedenastka kolejki:

Klasyfikacja strzelczyń:

Klasyfikacja asystentek:

Komplet wyników:

Radość w Malmö nie dziwi – Rosengård wraca na szczyt piłkarskiej piramidy

To miał być mecz, który wydatnie przybliży piłkarki FC Rosengård do mistrzowskiego tytułu. Ale przecież mówimy o lidze, w której te najbardziej logiczne i prawdopodobne rozstrzygnięcia zdarzają się niezwykle rzadko. Czyżby więc beniaminek z Örebro właśnie na Malmö Idrottsparken miał przerwać passę trzech kolejnych porażek i powrócić na zwycięską ścieżkę? Cóż, nie tym razem! W przeciwieństwie do lat poprzednich, tegoroczna wersja mozolnie budowanej przez Therese Sjögran oraz Jonasa Eidevalla drużyny z największego miasta Skanii w decydujących momentach nie hamuje, lecz przyspiesza. I robi to na tyle skutecznie, że po dzisiejszym zwycięstwie, w Malmö mogą wreszcie po naprawdę długiej przerwie w pełni poczuć się stolicą szwedzkiej piłki nożnej. Bo choć na oficjalną koronację Rosengård trzeba będzie zapewne zaczekać mniej więcej do połowy października, tak grający zespół po prostu nie jest w stanie – przy tak wyrównanej grupie pościgowej – roztrwonić wywalczonej jesienią przewagi.

Mecz przeciwko Örebro nie był być może najbardziej efektownym koncertem piłkarek Eidevalla w tym sezonie, ale z drugiej strony ich dominacja nad rywalkami z Närke była zdecydowanie bardziej wyraźna, niż wskazywałby na to końcowy rezultat. Całą rywalizację ustawiły zawodniczkom z Malmö dwie przepiękne akcje z pierwszej połowy, które z niesamowitą precyzją na gole zamieniła Anna Anvegård. W obu przypadkach celny strzał poprzedziła seria podań niczym z gier komputerowych, a defensywa beniaminka mogła jedynie bezradnie przyglądać się krążącej między piłkarkami w białych strojach futbolówce. Po przerwie gospodynie nie dążyły za wszelką cenę do podwyższenia wyniku, ale gdy tylko nadarzyła się ku temu okazja, bez najmniejszych skrupułów wykorzystała ją Jelena Cankovic. Duet pozyskany latem z Växjö raz jeszcze pokazał, że nie bez przyczyny uznawany jest za najlepszy w lidze, ale w zespole ze Skanii na wyróżnienie zasłużyła dziś w zasadzie cała jedenastka z fenomenalną Hanną Bennison na czele. Honorowy gol Heidi Kollanen z 90. minuty poprawił nieco nastroje kibicom z Behrn Areny, ale i tak musieli oni zaakceptować, że tego dnia to Rosengård ani na moment nie oddał przeciwniczkom kontroli nad boiskowymi wydarzeniami.

Domowe zwycięstwa odniosły dziś ponadto Piteå oraz Eskilstuna, dzięki czemu oba te zespoły pozostały w grze o medale i europejskie puchary. Na LF Arenie, podopieczne Stellana Carlssona pokonały w stosunku 1-0 coraz bardziej bezbarwny Linköping, a zwycięskiego gola strzeliła w 52. minucie Madelen Janogy, zaskakując Emmę Holmgren niesygnalizowanym uderzeniem z dystansu. Tylko jedną bramkę obejrzeli także fani na Tunavallen, gdzie do siatki Vittsjö trafiła Loreta Kullashi, wykorzystując dogranie Petry Johansson z rzutu wolnego. Porażka piłkarek z północnej Skanii nie zepchnęła ich z drugiej lokaty w przejściowej tabeli, ale pozwoliła włączyć się do walki o podium większej liczbie drużyn, wśród których znajduje się oczywiście bezbłędna w ostatnich tygodniach Eskilstuna.

Emocji nie zabrakło także w obu sobotnich spotkaniach, które w pewnym stopniu zmieniły nam kształt zarówno górnej, jak i dolnej połówki tabeli. Dzięki pierwszemu zwycięstwu od czterech kolejek, na ligowe podium powróciła drużyna prowadzona przez Marcusa Lantza, choć o komplet punktów na Stadionie Olimpijskim w Sztokholmie piłkarkom z Göteborga wcale nie było łatwo. W pierwszej połowie meczu najlepszą zawodniczką gości była zdecydowanie Jennifer Falk, która swoimi pewnymi interwencjami skutecznie zatrzymała niezwykle aktywny duet Schough – Chukwudi. Inicjatywę przyjezdne przejęły dopiero po przerwie, kiedy to popis swoich całkiem sporych przecież umiejętności dała nam strzelczyni dwóch goli dla KGFC Elin Rubensson. Swój wkład w cenne, wyjazdowe zwycięstwo miała także najlepsza snajperka Damallsvenskan w sezonie 2019 Rebecka Blomqvist, która tym razem bramki wprawdzie nie zdobyła, ale wyróżniła się przepięknej urody asystą do Julii Roddar oraz wywalczonym w 70. minucie gry rzutem karnym. Nie trzeba chyba dodawać, że oba te zagrania wydatnie pomogły gościom kontrolować obraz gry na sztokholmskiej murawie. Podziałem punktów zakończyły się natomiast rozegrane w Malmö derby Skanii, a nielicznie przybyli na Limhamns IP kibice obejrzeli mecz pełen walki, zwrotów akcji i … rzutów karnych. Kristianstad dwukrotnie obejmował prowadzenie, ale w obu przypadkach cieszył się nim nadzwyczaj krótko. Gole Elisy Lang Nilsson oraz Nathalie Persson pozwoliły podopiecznym Renée Slegers przedłużyć passę ligowych spotkań bez porażki do pięciu (!) i coraz bardziej realny staje się scenariusz, w którym Skania także w następnym sezonie będzie miała cztery kluby w najwyższej klasie rozgrywkowej, choć jeszcze miesiąc temu nie wierzył w to prawie nikt.

Komplet wyników:

Djurgården – Göteborg 1-3 (Chukwudi 68. – Roddar 39., Rubensson 48., 71. (k))

Limhamn Bunkeflo – Kristianstad 2-2 (Lang Nilsson 42., N. Persson 78. (k) – Welin 33., Ivarsson 72. (k))

Rosengård – Örebro 3-1 (Anvegård 16., 36., Cankovic 57. – Kollanen 90.)

Piteå – Linköping 1-0 (Janogy 52.)

Eskilstuna – Vittsjö 1-0 (Kullashi 37.)

Hanna Bennison i Anna Anvegård prowadzą Rosengård w kierunku mistrzostwa (Fot. J. Nilsson)

Na oficjalną koronację nowych mistrzyń Szwecji zapewne jeszcze trochę poczekamy, ale już w niedzielę piłkarki Rosengård będą mogły wykonać być może najważniejszy krok w kierunku odzyskania utraconego przed czterema laty tytułu. Zadanie w teorii nie wydaje się być ekstremalnie trudne: wystarczy pokonać na własnym boisku beniaminka z Örebro, a mając na uwadze ligowy terminarz, drzwi, za którymi wiszą gotowe do odebrania złote medale, otworzą się dla drużyny Jonasa Eidevalla niemal na oścież. W futbolu często bywa jednak tak, że te z pozoru łatwiejsze mecze okazują się ostatecznie najbardziej emocjonującymi thrillerami. Czy z podobną sytuacją spotkamy się i w tym przypadku? Odpowiedź na to pytanie poznamy dopiero po ostatnim gwizdku. Z jednej strony aktualna dyspozycja Cankovic, Troelsgaard oraz Anvegård każe spoglądać na zespół z Malmö z największym szacunkiem. Z drugiej – do stolicy Skanii przybywa ekipa, która wiosną była największym objawieniem tegorocznych rozgrywek. Jasne, zawodniczki Stefana Ärnsveda wybierają się na mecz z liderem po trzech kolejnych, ligowych porażkach, ale każdy, kto oglądał ich potyczki z Vittsjö lub Kristianstad doskonale wie, że równie dobrze mogły w nich paść odwrotne wyniki. Co więcej, wydaje się, że z drobną, strzelecką niedyspozycją wreszcie uporała się Heidi Kollanen, która w środę popisała się hat-trickiem w Pucharze Szwecji. Czy reprezentantka Finlandii na Malmö IP będzie wykorzystywać bramkowe okazje z podobną skutecznością? Nathalie Björn oraz Glodis Perla Viggosdottir z pewnością spróbują ją przed tym powstrzymać. Całkowicie pewni możemy być za to jednego: bez względu na końcowe rozstrzygnięcie, w niedzielę możemy spodziewać się szybkiego i otwartego meczu, gdyż Örebro nawet w zderzeniu z ligowymi potentatami nie zwykło kalkulować. I taką postawę bardzo szanujemy.

Swój mistrzowski sen wciąż śnią także w Vittsjö, ale na Tunavallen zespół z północnej Skanii może czekać naprawdę bolesne przebudzenie. Od mniej więcej połowy lipca trwa bowiem triumfalny marsz Eskilstuny, który przetransformował drużynę Magnusa Karlssona z ekipy walczącej o utrzymanie w kandydata do ligowego podium. Szybka niczym błyskawica Felicia Rogic oraz wyszkolona technicznie nie gorzej niż niejedna reprezentantka Japonii Loreta Kullashi strzelają jak na zawołanie, Lisa Dahlkvist przypomniała sobie najlepsze lata swojej kariery, a Vaila Barsley niezwykle sprawnie dyryguje defensywą United. To wszystko, uzupełnione dynamicznymi skrzydłami w osobach Okobi i Tunturi, przekłada się na wspaniałą serię zwycięstw, której przerwać nie zdołały nawet Linköping oraz Göteborg. Czy sztuka ta uda się Thomasowi Mårtenssonowi i jego Vittsjö?  Tove Almqvist i Michelle De Jongh także mają przecież w zanadrzu wiele zagrań potrafiących rozmontować każdą defensywę, a Clara Markstedt może zechcieć udowodnić, że w pojedynku biegowym z Rogic wcale nie stałaby na straconej pozycji. A może niedzielny mecz ułoży się tak, że to bramkarki odegrają w nim pierwszoplanowe role? Zarówno Emelie Lundberg, jak i Sabrina D’Angelo, póki co pozostawały trochę w cieniu swoich koleżanek z pola, ale obie bez wątpienia dysponują umiejętnościami koniecznymi do tego, aby wybronić swemu zespołowi trzy niesamowicie cenne punkty.

Dwa sobotnie mecze to potyczki zespołów walczących o utrzymanie z ekipami walczącymi o to, aby na dobre nie wymiksować się z wyścigu o mistrzowskie laury. O ile jednak w derbach Skanii to wyżej notowane Kristianstad wydaje się być papierowym faworytem (tym bardziej, że po dwutygodniowej przerwie spowodowanej sprawami osobistymi do gry powraca Sif Atladottir), o tyle w Sztokholmie każde rozstrzygnięcie wydaje się mniej więcej tak samo prawdopodobne. Dysponujący niezwykle krótką ławką rezerwowych klub z Göteborga zmaga się z problemem niezwykle napiętego terminarza, a poniesione w końcówkach porażki z Eskilstuną, Bayernem i Rosengård świadczą o tym, że jak dotąd nie wychodzi z tych bojów zwycięsko. Djurgården z całą pewnością również ma w kadrze zawodniczki potrafiące zrobić użytek z przejściowych kłopotów aktualnych wicemistrzyń kraju, ale klub ze Sztokholmu rozczarowywał w obecnych rozgrywkach już tak wiele razy, że typowanie dokładnego wyniku starcia na Stadionie Olimpijskim wydaje się zadaniem wręcz nieprawdopodobnym. Podobnie zresztą ma się sprawa w przypadku rywalizacji Linköping i Piteå; oba zespoły już chyba zdążyły pogodzić się z faktem, że mistrzostwo w tym roku jest dla nich raczej zamkniętym tematem, ale perspektywa walki o jeden z pozostałych medali wciąż majaczy gdzieś na horyzoncie. Żeby ją urzeczywistnić, trzeba jednak zdobywać punkty, a z tym było ostatnimi czasy słabo zarówno w Norrbotten, jak i w Östergötland. Przede wszystkim w Östergötland. W jedynym poniedziałkowym meczu, mocne na własnym boisku Växjö zmierzy się z beniaminkiem z Kungsbacki, ale dla kibiców ze Småland największym powodem do radości jest na tym etapie sezonu uregulowanie wszystkich spraw licencyjnych, dzięki czemu drużyna Marii Nilsson zagra w następnym sezonie w Damallsvenskan, jeśli tylko utrzyma się w niej sportowo.

Zestaw par 18. kolejki:

Czwartoligowe Kovland zagrało o fazę grupową ze słynnym Umeå (Fot. Kovlands IF)

Szesnaście meczów i szesnaście zwycięstw drużyn wyżej notowanych – trzecia runda Pucharu Szwecji nie przyniosła nam wielu sensacji. Suche wyniki mogą być jednak nieco mylące, gdyż w wielu przypadkach nasi pierwszo- i drugoligowcy musieli się mocno namęczyć, aby przyklepać awans do fazy grupowej. Coś mogą w tej kwestii powiedzieć na przykład piłkarki Limhamn Bunkeflo, które do wyeliminowania grającej na trzecim poziomie rozgrywek Halmii potrzebowały dogrywki, a dodatkowe trzydzieści minut przyszło im zagrać w liczebnym osłabieniu po czerwonej kartce dla Rebecki Persson za faul taktyczny. Już w sobotę okaże się w jakim stopniu ciężki, dwugodzinny bój nadwątlił siły podopiecznych Renée Slegers przed decydującymi bojami w walce o pozostanie w Damallsvenskan.

Swoje święto mieli w środowy wieczór także kibice w Kovland, gdzie ponad tysiąc widzów przyszło obejrzeć starcie jedynego w tej fazie rozgrywek czwartoligowca z ekipą z Umeå. Występujące obecnie na zapleczu ekstraklasy siedmiokrotne mistrzynie Szwecji wygrały ostatecznie 6-2, ale warto zauważyć, że do 55. minuty na tablicy wyników utrzymywał się remis 1-1, a wyrównujący gol Idy Markström był dla wszystkich sympatyków Kovland największą nagrodą za dotarcie aż to trzeciej rundy pucharowych zmagań. Swoją piękną historię napisały tej jesieni także zawodniczki Tyresö, które po wyeliminowaniu Hammarby były naprawdę bliskie sprawienia kolejnej sensacji. Piorunujący finisz AIK, okraszony golami Simonsson i Redenstrand w samej końcówce spotkania sprawił jednak, że to czwarty na ten moment zespół Elitettan będzie w lutym kontynuował swoją podróż po puchar.

Większych problemów z wywalczeniem awansu nie miały piłkarki Rosengård, choć i one defensywę trzecioligowego Dösjöbro po raz pierwszy złamały dopiero w doliczonym do pierwszej połowie czasie gry. Nieco szybciej worek z bramkami na stadionie w Kalmar otworzyły podopieczne Olofa Unogårda, ale gol Mimmi Larsson okazał się ostatecznie jedynym tego wieczora na Gröndals IP. Spośród zespołów ze ścisłej krajowej czołówki zdecydowanie najtrudniejszy bój stoczyły jednak w środę mistrzynie z Piteå, które długo przegrywały 0-1 z drugoligowym Morön, a promocję do kolejnej fazy zapewniły im dopiero trafienia Karlernäs oraz Edlund. Zwycięską passę kontynuuje także Eskilstuna, która tym razem okazała się lepsza od Älvsjö. Na listę strzelczyń w zespole prowadzonym przez Magnusa Karlssona wpisały się nowa kadrowiczka Loreta Kullashi, a także Nor Mustafa, która swojego gola ustrzeliła zaledwie kilkadziesiąt sekund po tym, jak pojawiła się na boisku.

Komplet wyników:

Gauthiod (III) – Kungsbacka (I) 0-4 (Asperot 11., Milton 25., 47., Boubezari 28.)

Dösjöbro (III) – Rosengård (I) 0-5 (Kaneryd 45+1., 46., Lindstedt 49., Mace 63. (k), Troelsgaard 71.)

Lidköping (II) – Göteborg (I) 0-4 (Ijeh 7., 70., Pennsäter 57. (k), Lundin 90+1.)

Kalmar (II) – Linköping (I) 0-1 (Larsson 9.)

Jitex (III) – Vittsjö (I) 0-1 (Persson 17.)

Morön (II) – Piteå (I) 1-2 (Dowd 5. – Karlernäs 40., Edlund 67.)

Kvarnsveden (II) – Uppsala (II) 1-3 (Michael 53. – Olsson 9., Bergman Lundin 25., 29. (k))

Rävåsen (III) – Mallbacken (II) 0-1 (Bajramovic 25.)

Bromma (II) – Djurgården (I) 0-1 (Sigurdardottir 20.)

Tyresö (III) – AIK (II) 2-3 (F. Thörnqvist 5., S. Thörnqvist 33. – Modin 25., Simonsson 81., Redenstrand 88.)

Västerås (III) – Örebro (I) 1-4 (Liimatainen 47. – Kollanen 5., 32., 77. (k), Dahlberg 50.)

Asarum (II) – Växjö (I) 3-4 (M. Nilsson 55., 79., Mattsson 74. – E. Nilsson 14., Nambi 37., 54., Öling 52.)

Halmia (III) – Limhamn Bunkeflo (I) 1-3 dogr. (Eriksson 9. – Ollerstam 70., Dorosy 94., 120+1.)

Kovland (IV) – Umeå (II) 2-6 (Markström 26., Wistrand 90+1. – Wede 20., 58., Nilsson 54., Nyman 68., Åberg Zingmark 78., Öhman 84.)

GDFF (III) – Kristianstad (I) 1-5 (Strömberg 64. – A. Nilsson 13., 60., Duljan 61., 88., Persson 66.)

Älvsjö (III) – Eskilstuna (I) 0-2 (Kullashi 52., Mustafa 65.)