Vilde Bøe Risa zamieniła Toppserien na Damallsvenskan (Fot. Bergenavisen)

Zimowe okno transferowe w Damallsvenskan niemal od zawsze oznacza przyjazd kolejnej grupy interesujących piłkarek na szwedzkie boiska i ten rok nie był w tej kwestii odstępstwem od reguły. Malkontenci mogą narzekać, że to już nie te czasy, kiedy do Sztokholmu, Malmö czy Umeå hurtowo zjeżdżały największe gwiazdy naszej dyscypliny, ale z drugiej strony nie sposób nie dostrzec tego, że liczba światowej klasy zawodniczek zwiększa się w tempie lawinowym, w związku z czym poziom sportowy szwedzkiej ekstraklasy w żadnym stopniu na tym nie cierpi. A patrząc na tegoroczny napływ świeżej krwi, można nawet zaryzykować stwierdzenie, że jest dokładnie odwrotnie. Tym bardziej, że kluby Damallsvenskan potencjalnych wzmocnień tradycyjnie szukały niemal w każdym zakątku globu.

Grupa I – gwiazdy Toppserien i Veikkausliigi – przegląd wzmocnień Damallsvenskan zaczynamy od bardzo mocnego uderzenia. Vilde Bøe Risa oraz Svava Gundumdsdottir były w poprzednim sezonie niekwestionowanymi gwiazdami norweskich boisk, a ich pierwsze występy na szwedzkiej ziemi tylko potwierdziły, że klubom z Göteborga i Kristianstad trafiły się prawdziwe perełki. Bøe Risa w pucharowych starciach udowodniła, że nazywanie jej bardziej wszechstronną wersją Caroline Seger nie jest ani trochę przesadzone, a Gudmundsdottir potrzebowała zaledwie czterech oficjalnych spotkań, aby stać się nową ulubienicą trybun we wschodniej Skanii. Eskilstuna, w przeciwieństwie do obu finalistów Pucharu Szwecji, w poszukiwaniu ewentualnych transferów udała się na wschód, a wyprawa ta zaowocowała podpisaniem kontraktu z Kaisą Collin – królową strzelczyń Veikkausliigi. Ten sam kierunek podczas zimowych łowów obrał beniaminek z Kungsbacki, pozyskując w swoje szeregi Jenny Danielsson oraz Lindę Nyman.

Grupa II – islandzka inwazja – opinia, że jednym z niepodważalnych plusów wylosowania Islandii jako rywala w eliminacjach EURO 2021 jest fakt, że większość reprezentantek tego kraju występuje, występowała lub będzie występować w szwedzkiej lidze jest być może delikatnie przewrotna, ale nie sposób odmówić jej racji. Islandzkie piłkarki bardzo często wybierają bowiem Damallsvenskan jako swój pierwszy zagraniczny adres, a nasze kluby równie chętnie spoglądają w kierunku Wyspy Gejzerów, szukając na niej interesujących i zapewniających solidną, sportową jakość wzmocnień. Tej zimy grupę piłkarek, które zdecydowały się zamienić Urvalsdeild na szwedzką piłkę ligową stanowią między innymi Anna Rakel Petursdottir (trafiła do Linköping), Gudrun Arnardottir (Djurgården), a także Thordis Sigfusdottir (Kristianstad).

Julia Ashley ma za sobą bardzo udaną karierę w NCAA (Fot. UNC)

Grupa III – posiłki zza Atlantyku – jeśli zostajesz wybrana w pierwszej rundzie draftu NWSL, to chyba jest to całkiem niezła rekomendacja. Takimi właśnie referencjami mogą pochwalić się Hailie Mace oraz Julia Ashley, które jednak od kariery w barwach amerykańskiego Sky Blue, solidarnie wolały szwedzką ekstraklasę. Pierwsza z wymienionych trafiła do stale poszukującego dodatkowych alternatyw w ofensywie Rosengård, natomiast druga – nazywana przez wielu najbardziej kompletną defensorką w historii Uniwersytetu Karoliny Północnej – znalazła swoje miejsce w Linköping. Kadry klubów NCAA niestrudzenie prześwietlali także w Djurgården i w Göteborgu, w efekcie czego pod koniec zimowego okienka do stolicy Szwecji zawitała reprezentantka RPA Stephanie Malherbe, a do największego miasta zachodniej części kraju Finka Natalia Kuikka. Na zdecydowanie bardziej sprawdzone w profesjonalnym futbolu nazwiska postawiono natomiast w Vittsjö; do najsłynniejszej piłkarskiej wsi na północy Skanii przeniosły się Summer Green z Chicago Red Stars, a także dwukrotna mistrzyni NWSL Sabrina D’Angelo z North Carolina Courage.

Grupa IV – talenty z Elitettan – pewnie, można (a czasami nawet trzeba!) szukać wzmocnień nawet na krańcu świata, ale zawsze warto pamiętać, że największe talenty nierzadko trenują tuż za rogiem. To przecież dzięki wyciągniętej zimą z Uppsali Ariam Berhane Djurgården wygrał swoja grupę w Pucharze Szwecji, a pozyskana z Assi Fernanda Da Silva w tych samych rozgrywkach potwierdziła swoją jakość już w barwach Piteå. Z równie wielką ekscytacją oczekujemy debiutu na boiskach Damallsvenskan reprezentantki Nigerii Halimatu Ayinde (zamieniła Asarum na Eskilstunę) oraz mającej przed sobą świetlaną przyszłość Pauliny Nyström (transfer z Ljusdal do Vittsjö). Niezwykle ciekawą taktykę na rynku transferowym zastosował beniaminek z Örebro, który – korzystając ze sporej znajomości drugoligowych realiów – sprowadził na Behrn Arenę kilka kluczowych zawodniczek z kadr swoich dotychczasowych ligowych rywalek. W tym gronie znalazły się między innymi Kayla Braffet oraz Heather Williams (obie występowały dotychczas w Lidköping) oraz Danielle Rice (Assi).

Stina Blackstenius znów w koszulce Linköping? Już za dwa tygodnie! (Fot. Bildbyrån)

Grupa V – powroty – nie od dziś wiadomo, że wracać lubimy tam, gdzie było nam dobrze. Szwedzka ekstraklasa najwidoczniej całkiem nieźle spełnia to kryterium, gdyż tylko tej zimy na powrót do Damallsvenskan zdecydowało się kilka naprawdę ciekawych piłkarek. Najgłośniejszym echem z pewnością odbił się transfer Stiny Blackstenius do Linköping, o którym mówiło się zresztą nie tylko w Szwecji, a przecież nie możemy zapominać, że już w lipcu kadrę zespołu prowadzonego aktualnie przez Olofa Unogårda wzmocni także kapitanka niemieckiego Wolfsburga Nilla Fischer, a dosłownie przed kilkoma dniami Arsenal na Rosengård zamieniła Jessica Samuelsson. Nie mniej interesującego wzmocnienia dokonano jednak również w Växjö, gdzie zameldowała się uznawana swego czasu za jedną z najlepszych bramkarek świata, doświadczona Kanadyjka Eric McLeod. Do Malmö prowadziły natomiast drogi z portugalskiej Lizbony oraz duńskiej Kopenhagi, dzięki czemu kadrę Limhamn Bunkeflo na najbliższy sezon wzmocniły odpowiednio Nathalie Hoff Persson i Sophie Sundqvist.

Która z wymienionych w powyższej wyliczance piłkarek okaże się na boiskach Damallsvenskan gwiazdą na miarę Hanny Ljungberg, Marty czy Pernille Harder? Na tę chwilę oczywiście nie sposób przewidzieć, ale dla tak zacnego grona zawodniczek na pewno warto śledzić tegoroczne zmagania na szwedzkich boiskach i przekonać się o tym na własne oczy. Ze swojej strony mogę zagwarantować tyle, że czas poświęcony szwedzkiej piłce na pewno nie będzie czasem niewłaściwie spożytkowanym. Bo choćby mając w pamięci ubiegłoroczny finisz rozgrywek można z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że TAKICH emocji nie zapewni wam żadna inna europejska liga.

Chelsea po raz drugi wyeliminowała w ćwierćfinale LM francuskiego rywala (Fot. Reuters)

Piłkarska rzeczywistość pod koniec drugiej dekady obecnego stulecia jest bez wątpienia niesamowicie dynamiczna i mamy pełne prawo spoglądać przed siebie z narastającą ekscytacją. W tym błyskawicznie zmieniającym się świecie pewne elementy wciąż pozostają jednak na swoich miejscach – Fridolina Rolfö strzela dla Bayernu, Maren Mjelde swoim golem doprowadza do jednego z najbardziej niespodziewanych rozstrzygnięć w Lidze Mistrzyń, a Lyon zdaje się tym wszystkim w ogóle nie przejmować i pewnie zmierza po kolejne trofeum. Do tego ostatniego niektórzy przyzwyczaili się tak bardzo, że nie czekając na budapesztański finał, już dziś gratulują drużynie Reynalda Pedrosa czwartego z rzędu zwycięstwa w najbardziej prestiżowych europejskich rozgrywkach.

Na gratulacje i fanfary dziś wieczorem jest oczywiście zdecydowanie zbyt wcześnie, ale nie da się ukryć, że w Wolfsburgu piłkarki Lyonu zaprezentowały prawdziwy pokaz siły. Oczywiście, możemy dywagować, czy spotkanie potoczyłoby się tak samo gdyby Almuth Schult nie przepuściła w cokolwiek kuriozalnych okolicznościach strzału Dzsenifer Marozsan z rzutu wolnego, ale wydaje się, że na tak dysponowany OL nawet dobrze usposobione mistrzynie Niemiec nie znalazłyby tego dnia skutecznego sposobu. Pewności siebie nie odebrały Francuzkom nawet dwa gole Pernille Harder, na które błyskawicznie odpowiedziała Eugenie Le Sommer, ostatecznie gasząc nadzieje gospodyń na półfinał.

Największe emocje od początku towarzyszyły dwumeczowi PSG z londyńską Chelsea i choć po pierwszym spotkaniu to zespół Emmy Hayes znajdował się w zdecydowanie lepszym położeniu, to paryżanki zrobiły dziś znacznie więcej, aby znaleźć się wśród czterech najlepszych drużyn Europy. Wicemistrzynie Francji powinny prowadzić już do przerwy, ale co nie udało się gospodyniom przed przerwą, udało się tuż po niej. Paryski tercet TGV DLW (Diani – Lawrence – Wang) w końcu znalazł sposób na rozmontowanie brytyjskiego muru, a gdy osiem minut później całkowicie nieoczekiwany prezent podarowała rywalkom Ann-Katrin Berger, to PSG ponownie stał się faworytem dwumeczu. Jego losy raz jeszcze odwróciła jednak Maren Mjelde i to jej gol w doliczonym czasie gry zapewnił Chelsea awans do półfinału tegorocznej Ligi Mistrzyń. Co ciekawe, reprezentantka Norwegii strzeliła już w swojej karierze gola, który przyczynił się do odpadnięcia innego francuskiego giganta z europejskich pucharów, gdy jeszcze będąc piłkarką Turbine Poczdam pokonała bramkarkę Olympique Lyon.

Takich wielkich emocji nie było ani w Monachium, ani w Lillestrøm, choć ze szwedzkiej perspektywy warto odnotować gola Fridoliny Rolfö, który otworzył wynik rewanżowego starcia Bayernu ze Slavią. Na listę strzelczyń w Norwegii wpisała się natomiast była gwiazda boisk Damallsvenskan Lieke Martens, a jej trafienie przesądziło o tym, że Barcelona rozstrzygnęła na swoją korzyść oba mecze ćwierćfinałowe, co jeszcze bardziej podbuduje pozycję ligi hiszpańskiej w rankingu UEFA.

Ćwierćfinały Ligi Mistrzyń:

Wolfsburg – Lyon 2-4 (w dwumeczu: 3-6)

PSG – Chelsea 2-1 (w dwumeczu: 2-3)

Lillestrøm – Barcelona 0-1 (w dwumeczu: 0-4)

Bayern – Slavia 5-1 (w dwumeczu: 6-2)

Bayern tylko zremisował w Pradze ze Slavią (Fot. Getty Images)

Ćwierćfinały piłkarskiej Ligi Mistrzyń kolejny raz odbywają się bez udziału klubów Damallsvenskan, ale szwedzkich akcentów na boiskach Europy mieliśmy w ostatnich dniach aż nadto. Jednym z najmilszych był z całą pewnością występ Fridoliny Rolfö, która ponownie udowodniła, że bez niej ofensywa monachijskiego Bayernu traci sporo ze swojej wartości. Była zawodniczka Linköping pojawiła się na placu gry w 60. minucie w miejsce Holenderki Lineth Beerensteyn i potrzebowała zaledwie kilkudziesięciu sekund, aby otworzyć wynik spotkania w Pradze. Gol ten okazał się niezwykle istotny, gdyż niespełna kwadrans później Manuela Zinsberger dała się zaskoczyć Katerinie Svitkovej, w efekcie czego wicemistrzynie Niemiec wywiozły ze stolicy Czech tylko remis. Czy praską Slavię stać na to, aby pójść za ciosem i sprawić jeszcze jedną niespodziankę w tym sezonie? Murowanym faworytem do awansu wciąż wydaje się być Bayern, ale akurat klub z Bawarii przyzwyczaił nas do tego, że w europejskich pucharach potrafi … odpaść w najmniej spodziewanym momencie. Jeśli jednak w najbliższą środę piłkarki FCB właściwie nastawią sobie celowniki, to Fridolina Rolfö i spółka najpewniej zameldują się w półfinale.

Zdecydowanie trudniejsze zadanie stoi przed Wolfsburgiem, który w dwumeczu z Olympique Lyon będzie musiał odrobić jednobramkową stratę. Z takiego obrotu spraw Wilczyce i tak mogą być jednak umiarkowanie zadowolone, gdyż początek meczu we Francji zwiastował jeszcze większe kłopoty mistrzyń Niemiec. Nadzieję przed rewanżem podopiecznym Stephana Lercha przywrócił jednak kontaktowy gol autorstwa Nilli Fischer, która znajdując się we właściwym miejscu i czasie pod bramką Sary Bouhaddi w pewnym sensie zrehabilitowała się za nienajlepsze zachowanie we własnej szesnastce przy drugiej bramce dla OL, kiedy to zdecydowanie zbyt łatwo dała się zwieść Adzie Hegerberg.

Bardzo miłą niespodziankę swoim fanom sprawiła londyńska Chelsea, która w zdecydowanie najbardziej szwedzkim ćwierćfinale okazała się o dwa trafienia lepsza lepsza od PSG. Momentem zwrotnym w tym bardzo taktycznym starciu dwóch dobrze poukładanych zespołów okazały się zmiany dokonane po przerwie przez Emmę Hayes, a konkretnie wprowadzenie na boisko duetu Kirby – Bachmann. Obie rezerwowe miały bezpośredni udział przy bramkowych akcjach, które swoją drogą były prawdziwym popisem gry zespołowej w wykonaniu mistrzyń Anglii. Trochę żałować możemy jedynie tego, że po paryskiej stronie najbardziej spektakularną, zespołową akcję przeprowadzili kibice ze stolicy Francji.

W czwartym z ćwierćfinałów pewne zwycięstwo odniosła Barcelona, pokonując Lillestrøm w stosunku 3-0. Wszystkie gole dla klubu ze stolicy Katalonii padły jeszcze przed przerwą, a na listę strzelczyń wpisały się Toni Duggan (dwukrotnie) oraz Mariona Caldentey.

******

Niezwykle ciekawą informacją w kontekście europejskich pucharów jest fakt, że UEFA bardzo mocno rozważa możliwość ustanowienia nowych rozgrywek, w których brałyby udział kluby zajmujące w swoich rodzimych ligach nieco dalsze lokaty. Idea ta wzbudza rzecz jasna sporo wątpliwości, a najważniejsze z nich dotyczą między innymi formuły, a także puli nagród, o którą walczyliby uczestnicy. Zasadne pozostaje też pytanie, czy przed startem całkowicie nowego projektu nie lepiej byłoby skupić się na dogłębnej analizie reformy Ligi Mistrzyń, która i tak wydaje się być nieunikniona. Najwięksi entuzjaści donoszą, że zmiany mogłyby wejść w życie już za dwa lata, a skoro tak, to na kolejne, już zdecydowanie bardziej oficjalne informacje w tej sprawie, nie powinniśmy czekać przesadnie długo. I dobrze, gdyż europejskie rozgrywki bezwzględnie powinny zyskiwać na znaczeniu, a obecna formuła nijak nie jest w stanie tego zagwarantować.

Jennifer Falk powraca do kadry (Fot. Thomas Johansson)

Jak ten czas szybko płynie – wydaje się, że tak niedawno świętowaliśmy awans do finałów piłkarskich mistrzostw świata po kapitalnym występie w Viborgu, a tu już za chwilę czekają nas ostatnie sparingi przed ogłoszeniem mundialowej kadry. Peterowi Gerhardssonowi pozostało już bowiem tylko jedno zgrupowanie, podczas którego będzie mógł bliżej przyjrzeć się powołanym przez siebie zawodniczkom, a po jego zakończeniu pozostaną mu do dyspozycji wyłącznie rozmowy indywidualne, obserwacja rozgrywek ligowych oraz ściskanie kciuków za to, aby żadna z potencjalnych reprezentantek nie wypadła z gry z przyczyn pozasportowych. Na tym etapie trudno oczywiście spodziewać się wielkich, kadrowych rewolucji, ale sam selekcjoner przyznał podczas dzisiejszej konferencji, że miejsca w samolocie do Francji nie zostały jeszcze rozdzielone, a rywalizacja o nie toczy się właściwie na wszystkich pozycjach. Oznacza to mniej więcej tyle, że w przypadku powołanych dziś piłkarek dobra postawa na treningach, a także w dwóch kwietniowych meczach (ze szczególnym uwzględnieniem domowego starcia z Niemkami, na którym spodziewamy się frekwencji w okolicach 30 tysięcy widzów) mogą stanowić duży krok w kierunku znalezienia się w kadrze na najważniejszy turniej czterolecia. W gestii zawodniczek leży natomiast to, aby z tej szansy skorzystać.

Po krótkiej nieobecności do kadry powraca Jennifer Falk, co oczywiście wzbudziło niemałe zainteresowanie obecnych na Friends Arenie mediów. Selekcjoner wyraźnie zaznaczył jednak, że w przeciwieństwie do Cajsy Andersson golkiperka Göteborga nie pojechała z reprezentacją na Puchar Algarve, więc powołanie jej na kwietniowe zgrupowanie było w pewnym sensie naturalną koleją rzeczy. Gerhardsson zdradził ponadto, że w najbliższych dniach czeka go podróż do Londynu, podczas której spotka się nie tylko ze szwedzkimi piłkarkami Chelsea oraz PSG, ale również z powracającą powoli do optymalnej dyspozycji Jessicą Samuelsson. Ze względu na zbyt małą liczbę rozegranych minut defensorka Arsenalu nie była tym razem jeszcze brana pod uwagę w kontekście dzisiejszych powołań, ale zdaniem selekcjonera jej występ na mistrzostwach we Francji nie jest absolutnie wykluczony. To samo tyczy się zresztą dwóch napastniczek z Göteborga i choć ani Pauline Hammarlund, ani Rebecka Blomqvist w kwietniowych sparingach kadry nie zagrają, to obie otrzymały dziś jasny sygnał od sztabu reprezentacji, że ich ligowe i pucharowe występy są cały czas bacznie monitorowane.

Jak już poruszyliśmy temat klubu z Göteborga, to warto nadmienić, że tuż przed ogłoszeniem kadry na kwietniowe zgrupowanie, odbyła się ceremonia losowania gospodarza finału tegorocznego Pucharu Szwecji, w którym zmierzą się Göteborg i Kristianstad. Więcej szczęścia sprzyjało podczas niej drużynie prowadzonej przez Marcusa Lantza, wobec czego decydujące starcie odbędzie się na zachodnim wybrzeżu.

Kadra na Niemcy i Austrię:

Bramkarki: Jennifer Falk (Göteborg), Hedvig Lindahl (Chelsea), Zecira Musovic (Rosengård)

Obrończynie: Jonna Andersson (Chelsea), Nathalie Björn (Rosengård), Mia Carlsson (Kristianstad), Magdalena Eriksson (Chelsea), Nilla Fischer (Wolfsburg), Hanna Glas (PSG), Amanda Ilestedt (Turbine), Linda Sembrant (Montpellier)

Pomocniczki: Kosovare Asllani (Linköping), Hanna Folkesson (Djurgården), Lina Hurtig (Linköping), Fridolina Rolfö (Bayern), Elin Rubensson (Göteborg), Olivia Schough (Djurgården), Caroline Seger (Rosengård), Julia Zigiotti (Göteborg)

Napastniczki: Anna Anvegård (Växjö), Stina Blackstenius (Linköping), Sofia Jakobsson (Montpellier), Madelen Janogy (Piteå), Mimmi Larsson (Linköping)

Terminarz kadry:

6. kwietnia, godz. 13:45 – Szwecja – Niemcy (Sztokholm)

9. kwietnia, godz. 19:10 – Austria – Szwecja (Maria Enzersdorf)

Julia Zigiotti w ostatniej sekundzie wprowadziła Göteborg do finału (Fot. Per Montini)

Dramaturgia, zwroty akcji, gole w ostatnich sekundach i dużo śniegu – tak można w największym skrócie podsumować półfinały Pucharu Szwecji. Taki opis nie oddałby jednak nawet namiastki tego, co w sobotnie popołudnie działo się na zarówno na Valhalli, jak i na LF Arenie. Jeśli dzisiejsze mecze miały być reklamą rozpoczynającego się za niespełna miesiąc sezonu Damallsvenskan, to … dawajcie nam mecz otwarcia choćby jutro, gdyż po tak zachęcającej zapowiedzi cztery tygodnie wyczekiwania na ligową premierę wydają się niemal wiecznością.

Jako pierwsze o odpowiedni poziom emocji postarały się piłkarki Göteborga oraz Djurgården, które zapewniły swoim kibicom prawdziwą huśtawkę nastrojów. Choć to gospodynie były przed przerwą stroną wyraźnie przeważającą, na listę strzelczyń w tej fazie meczu udało się wpisać jedynie Olivii Schough. Była piłkarka KGFC wykorzystała błąd Taylor Leach przy próbie wyprowadzenia futbolówki i mierzonym strzałem pokonała Jennifer Falk. Na tego gola zawodniczki z Västergötland skutecznie odpowiedziały dopiero w 67. minucie, kiedy to efektownym lobem popisała się Natalia Kuikka, wykorzystując w równym stopniu doskonałe zagranie Elin Rubensson, co fatalne ustawienie islandzkich stoperek Djurgården. Dogrywka ponownie toczyła się pod dyktando podopiecznych Marcusa Lantza, ale długo wydawało się, że fenomenalna postawa Jennfer Pelley w bramce gości pozwoli ekipie ze Sztokholmu rozstrzygnąć kwestię awansu w rzutach karnych. Niestety dla klubu ze stolicy, demony z ubiegłorocznego półfinału wróciły w najgorszym możliwym momencie i podobnie jak dwanaście miesięcy temu drzwi do decydującej rozgrywki zatrzasnęły się w ostatniej akcji meczu. Bohaterką Göteborga okazała się Julia Zigiotti, która wykazała się przytomnością umysłu w ogromnym zamieszaniu podbramkowym i to właśnie jej strzał, już w doliczonym czasie gry, zapewnił gospodyniom awans do finału.

Dogrywka nie była potrzebna do wyłonienia zwycięzcy w drugim z półfinałów, w którym Kristianstad raz jeszcze udowodnił, że w Skanii ewidentnie mają patent na wygrywanie z Piteå. Choć sensacyjne mistrzynie Szwecji rozpoczęły mecz od mocnego uderzenia, to przyjezdne jeszcze przed przerwą otworzyły wynik spotkania. Bramkowa akcja rozpoczęła się od niedokładnego wybicia Faith Ikidi, które pozwoliło gościom na skonstruowanie szybkiego ataku prawym skrzydłem. Znajdująca się u progu sezonu w wyśmienitej formie Svava Gudmundsdottir idealnie wypatrzyła nabiegającą na wprost bramki Annę Welin, a była zawodniczka Limhamn Bunkeflo nie dała Cajsie Andersson najmniejszych szans na skuteczną interwencję. Reprezentantka Islandii świetną asystą popisała się także w drugiej połowie, tym razem obsługując kluczowym podaniem Alice Nilsson i choć gospodynie stosunkowo szybko odpowiedziały kontaktowym trafieniem autorstwa Madelen Janogy (po mądrze rozegranym rzucie rożnym), to na doprowadzenie do remisu stać ich tego dnia już nie było. Doskonałe okazje na wyrównanie stanu meczu miały między innymi Ronja Aronsson oraz wprowadzona na ostatnie minuty Brazylijka Fernanda Da Silva, ale w lapońskiej burzy śnieżnej ze zwycięstwa ostatecznie cieszyły się zawodniczki z Południa.

Finał, w którym zmierzą się zespoły Göteborga i Kristianstad, zaplanowano na 1. maja i naprawdę warto już dziś zaznaczyć tę datę w kalendarzu. Choć po dzisiejszych półfinałach raczej nie trzeba będzie wysyłać nikomu specjalnego zaproszenia na to wydarzenie.

Sobotnie wyniki:

Göteborg – Djurgården 2-1 dogr. (Kuikka 67., Zigiotti 120+1. – Schough 34.)

Piteå – Kristianstad 1-2 (Janogy 64. – Welin 28., Nilsson 62.)

Swój ostatni mecz przed wylotem do Francji kadra rozegra na Gamla Ullevi

Reprezentacja Korei Poudniowej będzie rywalem kadry Petera Gerhardssona w ostatnim sprawdzianie przed rozpoczynającymi się za niespełna trzy miesiące finałami piłkarskich mistrzostw świata. Obie ekipy najpierw rozegrają nieoficjalny sparing na hokejowych zasadach (trzy tercje. nielimitowane zmiany) za zamkniętymi drzwiami, a trzy dni później – już w zdecydowanie bardziej podniosłych okolicznościach – zmierzą się na stadionie narodowym w Göteborgu. Dla tych kibiców, którzy nie wybierają się z drużyną do Francji, będzie to zatem doskonała okazja, aby zobaczyć w akcji mundialową wersję kadry i życzyć jej jak najpóźniejszego powrotu do kraju. Wybór tego konkretnego przeciwnika bardzo ucieszył szwedzkiego selekcjonera, który wyraził także zadowolenie z faktu, że mecz ten odbędzie się na Gamla Ullevi: Super, że nasza próba generalna będzie miała miejsce w Göteborgu. Wiem jak wielkie jest zainteresowanie kwietniowym meczem z Niemkami na Friends Arenie i liczę na to, że spotkamy się z podobnym przyjęciem także na naszym narodowym stadionie. Z Koreankami dobrze znamy się z ubiegłorocznego Pucharu Algarve, a w grupie na mistrzostwach świata mamy zespoły, które grają bardzo podobną piłkę, opartą na szybkości i wszechstronności zawodniczek. W przygotowaniach do finałów mierzyliśmy się już z zespołami prezentującymi bardzo różne style, więc nie zaszkodzi do Kanady, Anglii, Włoch czy Norwegii dodać jeszcze Koreę – powiedział selekcjoner, któremu pozostało coraz mniej czasu na podjęcie najważniejszych decyzji personalnych. Uroczyste ogłoszenie szwedzkiej kadry na mundial zaplanowano bowiem na 16. maja.

Mundialowe plany kadry:

1.-9. kwietnia – zgrupowanie, podczas którego rozegrane zostaną dwa oficjalne mecze: z Niemcami (6.04., Sztokholm) oraz Austrią (9.04., Maria Enzersdorf)

16. maja – ogłoszenie 23-osobowej kadry na mundial

24.-30. maja – obóz przygotowawczy w Båstad, podczas którego rozegrany zostanie nieoficjalny mecz z Koreą Południową (28.05.)

31. maja – 2. czerwca – zgrupowanie w Göteborgu, podczas którego rozegrany zostanie oficjalny mecz z Koreą Południową (31.05., Gamla Ullevi)

3.-4. czerwca – dni wolne na regenerację

5. czerwca – odlot kadry do bazy w Rennes

* Przy okazji dyskusji o kadrze warto odnotować, że w dniu wczorajszym (14. kwietnia) sprzedano ostatni bilet na zamykający zmagania w mundialowej grupie F mecz Szwecja – USA (20. czerwca w Le Havre). Jest to jednocześnie pierwszy mecz tej fazy turnieju bez udziału gospodyń, na który rozeszły się wszystkie wejściówki. Żeby być do końca uczciwym, należy wyraźnie zaznaczyć, że spory udział w wygraniu tego wyścigu mieli sympatycy soccera zza Atlantyku, którzy niewątpliwie kolejny raz chcą okazać się najliczniejszą grupą zagranicznych kibiców na mistrzostwach świata, ale ubranych na żółto fanów na trybunach Stade Océane również nie zabraknie. I bardzo dobrze, bo ostatecznie takie święto futbolu trafia się przecież tylko raz na cztery lata.